Jean-Claude Servais

De jeugd van Jean-Claude Servais werd getekend door het platteland: wandelingen, spelen in de rivieren en vriendschappen kleurden de vakanties en weekends bij zijn grootouders in Jamoigne.

Zijn vader dacht dat zijn zoon met tekenen geen brood zou kunnen verdienen en hoopte dat het een liefhebberij zou blijven. Maar Jean-Claudes liefde voor tekenen was te groot: hij schreef zich in aan Saint-Luc in Luik.

Al in 1975, nog voor het einde van zijn opleiding, debuteerde hij in Spirou met bijdragen aan Carte Blanche en Découvertes Dupuis. 

In 1976 brachten zijn jeugdherinneringen en het contrast met het stadsleven hem ertoe Luik te verlaten en naar zijn roots terug te keren. Zijn grootmoeder, die na het overlijden van haar man alleen woonde, ontving hem in het huis dat zijn thuis zou worden. 
Hij woont in de Gaume, is getrouwd en heeft drie kinderen.

Samen met Gérard Dewamme, een leraar die hij tijdens zijn militaire dienst ontmoette, publiceerde hij in 1979 Tendre Violette in nummer 15 van À Suivre. Het betekende zijn doorbraak en het begin van zijn succes.

La Tchalette, Iriacynthe en Tendre Violette verschenen bij drie verschillende uitgevers. Zijn samenwerking met kunstenaar Julos Beaucarne vormde een keerpunt in zijn stijl.

In L’Appel de Madame la Baronne nemen beide kunstenaars de lezer mee op een poëtische tocht tussen hun werelden. L’Almanach, verschenen in 1988, biedt via een verhaal over legendes en hekserij een uitgesproken antiklerikale kijk.

Daarna volgde La Petite Reine, een thriller die zich afspeelt in Virton, met dodelijke bijen.
Vervolgens verschenen de twee delen van Lova, het verhaal van een wolvenkind in de Gaume. In de collectie Aire Libre volgden Fanchon, een nostalgisch liefdesverhaal en een terugkeer naar de roots, en Déesse blanche, déesse noire, een fantastisch feeënverhaal.

De twee delen van L’Assassin qui parle aux oiseaux verschenen in het Frans en in het dialect van de Gaume. Daarna schreef Jean-Claude het oorspronkelijke scenario voor Princesse Talia. Het eerste deel van dit sprookjesachtige toneelstuk, Le Monde du dessous, betoverde de Grotten van Han gedurende de zomer van 2009. Het tweede deel, Le Monde du dessus, werd niet opgevoerd.

Hij begon ook aan een belangrijk historisch werk: Orval. Aan de hand van geselecteerde episodes belicht hij de stichting, uitstraling en neergang van de abdij van Orval. Hij portretteert twee heel verschillende mannen wier lot door de abdij met elkaar verbonden raakt.

Op 25 mei 2010 eerde het museum Fourneau Saint-Michel in Saint-Hubert Jean-Claude Servais door het huis van Malvoisin aan zijn werk te wijden. Dit kenmerkende gebouw van het museum van het landelijke leven vormde een passende plek voor een permanente tentoonstelling, met zijn tekeningen verspreid door het hele huis.

Jean-Claude Servais werd ook geëerd voor zijn bijdrage aan de culturele uitstraling van zijn streek en van Wallonië, met de rang van Officier.

Onze BOXART- en PLANO-zeefdrukken — gelimiteerde edities van 50 exemplaren

Bezoek https://www.theboxart.eu/BoxArt
Plano Art
Scrol naar boven
Privacyoverzicht

Deze site maakt gebruik van cookies, zodat wij je de best mogelijke gebruikerservaring kunnen bieden. Cookie-informatie wordt opgeslagen in je browser en voert functies uit zoals het herkennen wanneer je terugkeert naar onze site en helpt ons team om te begrijpen welke delen van de site je het meest interessant en nuttig vindt.