CHANTAL PÖRRAS
Elk beeld begint met verwondering over de schoonheid van een dier, in een natuurdocumentaire, op een foto of tijdens een bezoek aan een park.
Een beeld blijft in mijn hoofd hangen en het creatieve proces begint. Eerst verdiep ik me in de levenswijze, het karakter en de anatomie van het dier. Daarna kies ik de houding waarin ik het zal boetseren. Bij de bonobo’s inspireerde een lopend vrouwtje me meteen: ze straalde kracht en innerlijke rust uit.
Bij het boetseren probeer ik de volumes van het dier te respecteren en tegelijk de vormen te vereenvoudigen. Voor mij is het belangrijkste dat ik de emotie die het dier oproept, weet over te brengen.
In een tijd waarin we machines zoveel voor ons laten doen, wil ik een eerbetoon brengen aan de handen van al die kunstenaars die de werken hebben gemaakt die we vandaag kunnen bewonderen. Werken die de tijd hebben doorstaan en onze kijk op kunst hebben gevormd.



