Een werk van Dusch bekijken is een andere dimensie betreden.
Door zich los te maken van de werkelijkheid roept de kunstenaar een caleidoscoop op van zachte, levendige kleuren die samen vibreren. De geometrische structuur die het kader afbakent, is de enige verwijzing naar de vertrouwde wereld. Binnen die structuur duikt de toeschouwer in een woelige zee van vervagende beelden. Kleuren gaan met elkaar in gesprek, antwoorden elkaar en botsen, in een compositie die volmaakt in evenwicht is.
Véritable maître des pigments, Dusch griffe, cogne, maltraite le sujet de ses tourments profonds pour le coucher – l’ac-coucher- sur la toile, réceptacle de son art brut et subtil. Les lignes sont jetées dans un geste rageur. On a le sentiment que tout peut basculer, alors que l’ensemble s’équilibre comme par miracle.